حوصله تا حوادث باريد ، حوصله چترى در دستم داد . و من آرامش را ، در صداى سيلاب جستجو مىكردم . غفلت گريه‌مان بىسبب است ، بر مزار گلها . آه ! از غفلت ما ، باغ در عمق عطش سوخته است . كليد چشمهاى تو اگر ، و نگاه من نيز ، هم‌جهت مىديدند رويش صبح و ظهور شب را ، قفلها را مىشد ، با كليدى سوزاند